നീയൊരു ശല്യ,മെന്നാരു ചൊല്ലീ….
പുല്നാമ്പും പൂക്കളും മേഘങ്ങളൊക്കെയും
പുല്കി വന്നെത്തിടും കൊച്ചു കാറ്റേ
ഞാറുകള് നട്ടുനട്ടങ്ങു തളര്ന്നു മെയ്
ചേറണിഞ്ഞൊട്ടു വിയര്ത്തിടുമ്പോള്
വേഗേന വീശുന്നു വേര്പ്പിന്റെ തുള്ളിക-
ളാകവേ,യൊപ്പി നീ മാറ്റിടുന്നൂ
പുല്കി വന്നെത്തിടും കൊച്ചു കാറ്റേ
ഞാറുകള് നട്ടുനട്ടങ്ങു തളര്ന്നു മെയ്
ചേറണിഞ്ഞൊട്ടു വിയര്ത്തിടുമ്പോള്
വേഗേന വീശുന്നു വേര്പ്പിന്റെ തുള്ളിക-
ളാകവേ,യൊപ്പി നീ മാറ്റിടുന്നൂ
2-4-1985
Filed under: കവിത | Tagged: കാമം, ജീവിതം, ദര്ശനം, ദാമ്പത്യം, പിണക്കം, ഭാര്യ, സ്നേഹം
